مریضم ...از این ویروس های تمیز

که تا دم علوفه و گاو هم رسیده

تقصیر شهر نیست

که من از سیم ها آویزانم

و تو در چرخ هایت فرو رفته ای

صدایی که از من نمیآید

تقصیر تمدن نیست

وگرنه تو داد نمیزدی .... هنوز

مسیر را نشانم نده....

از ترس اندازه ی جاده نیست که نمی روم

از پای کهنه ی من است

نه

تقصیر برق نیست

تقصیر گاز نیست

که گاهی برای خودم تنگم

و گاهی به تنم زار میزنم