| تبليغات | X |
|
شعر
|
فیلم میبینم
دری وری میگم
پوچی موچی میشم
میخوابم
شب میشه
صبح میشه
نیمرو میخورم
میگم : چه خوبه. خدا کنه گرم نشه.
شب میشه
صبح میشه
هوا گرم میشه
ناراحت میشم
پوشالای کولرو عوض میکنم
خوشحال میشم
شب میشه
صبح میشه
میخوام از دانشگاه انصراف بدم
مامان اجازه نمیده
شب میشه
صبح میشه
مامان میگه الهی دستت برسه به زری امام حسین
منم میگم : که چی بشه
ولی شب میشه
صبح میشه
میرم حموم
غذا خوردم ولی سیر نشدم
دیر میشه
شب میشه
صبح میشه
خب که چی ؟
امروز همش میخوام بگم : خب ! که چی ؟
شب میشه
صبح میشه
آهنگای جدید گوش میدم
بوم چی کا بوم چی کا بوم بوم
بیهوش میشم
شب میشه
صبح میشه
سیگارای جدید میکشم
زود شب میشه
صبح میشه
بیدار میشم
میشینم
پا میشم
راه میرم
شب میشه
میخوابم
صبح میشه
شب میشه
هستند کسانی که به ساختن بمب مشغولن
عمر بشر هم دیگه شورشو در اورده
باید قبل از امپرسیونیسم اینکارو میکردم
.... دیگه باید پیاده شیم
اَی
ویز ویز ویز ویز ویز ویز
صدای همتون رو میشنوم
ویز ویز ویز ویز ویز ویز
ویــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزززززز
اینم رنگش !
اصلا فکرش هم نکن
چارتا کلمه که چند تا کلمه لازم نداره
هر وقت خون م ُ میتــــکونم
همه ی مواد و مصالح ام گم میشه
نشستنم
ُ
خوابیدنم
ُ
منم
ُ
....
هیچی سر جاش نیست
جز مسواک
(اونم از شانس بیریخت ِ عادت)
راستی مگه میشه تو پرانتز شعر نوشت ؟
سبک ش چیه ؟
خوبه یا بد ؟
خوبه یا بده ؟
خوب یا بد ؟!
خوبه یا بده هان ؟!!!
خوبه یا بد ؟
خوبه یا بده ؟!!!!!!!
خوب یا بد ؟!!!
خوبه ؟!!
بده ؟!
خوبده ؟!
خوبه یا بده ...........؟
هان ؟!!
خوب یا بد ...؟
...
یک لیوان پر از شیطان دارم
از کدام دادگاه باید بریزم
...
مرتکب ام
محکومم
هشتاد ضربه فرهنگ
و پانزده دقیقه حبس ابد برایم بریدند
چه راهروی بلندی دارد عدالت
همیشه گم میشود
.
.
.
همیشه همین بوده...تا بوده
تمام اشتهایم به کاسه ی توالت میریزد
و تمام قــــــــــدّم به یک گودال کم عمق (ازگفتن اسمش خسته ام)
استخوان های دهانم به راز پوچ جویدن پی بردند
و زبانم فقط بی مزگی را میشنود
این ساندویچ چند سال طـــــــــــول میکشد ؟
چند متر باید بجوم ؟
چند وعده مانده به شام و شب ؟
...
نوشتمتان تا دیده شوید
... این گذشته ی من است
حالا آنقدر بزرگ شدم
که دو اتاق برای خواب دارم
و دو لنگه کفش برای پا
و سه چنگال برای سیر شدن
...
حالا آنقدر بزرگ شدم که
خفه تر !
خفه تر !
خفه تر شدم !
و این متراژهای آنچنانی
جای تورا تنگ میکنند
...
بگو چگونه باید در این یک سانتیمتر
که ازمن مانده... جا بگیریم ...........؟
کاش نمیدانستم که این خانه چه بی در و پیکر است !
کاش ازاین اندازه چیزی نمیدانستم
.... و از کل ماجرا
(یعنی آنچه که در جریان است)
هاهاها
.
...
بیییییب
بیییییب
بیییییب
گوشی رو بردار !
منم کفشت
باید بریم
امروز حراجه ...
بیییییب
بیییییب
بیییییب
آهای اسمتان چه بود ؟!!
مردم !
چه تند بالا میروید از این معجون گیج و سر در گم !
